همسرم رودی دراز

روده درازی اش هم از این روست

آب می آورد

من خیره می شومش

به یاد شبی که می نوشیدمش:

آب بود وُ          خواب بود

دوباره آب وُ       دوباره خواب

و دوباره خواب

و دوباره خواب...

و خوش خواب

         که به خواب خوش ما

                 دیگر حسادت نمی کرد.

هفت ماه آب بود

هفت سال نبود

که در خواب من، هفت گاو نر

همه ی رودخانه ای را سرکشیدند

که سرچشمه اش سینه های تو بود.

۱۳/۱۱/۸۳