يک نفر را بر نميتابي همخوابهي تمام جهانيدستهاي ظريفت را ميکشي بر سنگها برگهاو بر صمغ چسبان درختان کاجبه همه آلوده ميکني تنت را تو زمينيبا تن آبي و پيراهن سفيد ابر نيستي امازمين ِمني بي حصارجايي که تمام چشمههاي جهان به هم ميرسند
31/3/84
[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]
