وقتی رسیدم خواستم زنگ بزنم بهت بگم. می‌دونستم اگه از خونه زنگ بزنم بوق اِشغال می‌زنه. از گوشی بابا زنگ زدم به گوشی خودم. خواستم تیز بازی درآرم. تلفن پذیرایی زنگ زد. از حماقت خودم هم خنده‌ام گرفت هم خجالت کشیدم.
اون چند روز تو هم زنگ نزدی. دخترا مثل دل‌پیچه و اسهال و استفراغ، یه وقتایی همه با هم میان سراغت؛ یه دفعه هم همشون ولت می‌کنن تا از سلامتی زیاد بزنی زیر آواز؛ ساز بزنی؛ هزار جور مسخره‌بازی درآری. اون آخر هفته هم که خونه‌ی ننه‌ام بودم هیچ‌کدومشون زنگ نزدن؛ تا اومدم خونه‌ی شما گوشی رُو گرفتم و رفتم آپارتمان خودم. اولین دختری که زنگ زد الهه بود. زیادی تحویلش گرفتم فکر کرد خبریه می‌خواست پاشه بیاد پیشم. هنوز نفهمیدن که دوستی‌ام با این‌همه دختر واسه ... نیست وگرنه با یه ج...‌خانوم دوست می‌شدم؛ انقدر هم قبض موبایلم نمی‌اومد. کار یه دقیقه بود. اصلا با تو که دوست شدم می‌خواستم همه‌ی این مسخره‌بازی‌ها رُو تموم کنم اما وقتی تو با چند تا پسر مشغولی خوب منم مجبورم این‌جوری تلافی کنم.