این مرد
     که پشت پنجره می‌نشیند
                      چشم‌چران نیست
دنبال واژه‌ای باکره می‌گردد

از حرفی گلویش می‌خارد
نمی‌داند با کدامین لغت
سرفه‌هایش می‌گویند:
« به دست‌های تو عادت کرده بودم
حالا هیچ مخدری
مسکن دردهای کهنه‌ام نیست »

بی‌کار نیست
این مرد
کارش
        تنها
               نشستن است

23/5/84