پس از این که نام وبلاگم را از «چنین گفت رضا مهرعلیان» به «دازاین» تغییر دادم ؛ بر خود واجب دانستم که توضیحی در خصوص معنای دازاین بنویسم :

 دازاین مرکب از دو لغت آلمانی ست :Dasein

  به معنای آنجا وSein به معنای هست .Da

 پس معنای لغوی این کلمه «آنجا-بودن» یا «هستی-آنجا »می باشد و  آن را می توان «باشنده ی بشری» توصیف کرد . دازاین موضوع اصلی بحث در خصوص هستی در اثر عظیم هایدگر،«هستی و زمان » است.

و حال قسمتی از متن کتاب«بررسی روشنگرانه ی اندیشه های مارتین هایدگر » اثر والتر بیمل :

«مراد از دازاین نحوه ی وجودی خود ماست . ما همواره غوطه ور در دریافتی از وجود هستیم که مختص هستی خود ماست. به نظر می رسد که سخن گفتن درباره دازاین یعنی درباره خودمان بسیار آسان است اما این تصور توهمی بیش نیست و باید گفته شود که برعکس ما همواره اسیر وسوسه ی فهم خویش بر اساس الگوهای برگرفته از موجوداتی هستیم که پیوسته با آنها در ارتباط هستیم و آنها عالم ما را تشکیل می دهند . بی آنکه دریابیم ،با آنها بسیار متفاوتیم. اوصاف موجودات غیر انسان از طریق ایجاد پاره ای نمونه ها و الگوها برای فهم ما را فریب می دهند تا خویش را بر اساس همین نمونه ها و الگوها درک کنیم . آدمی از آنچه با آن سروکار دارد بیش از خودش آگاه است.»