در ادامه ی عاشقانه های جسمانی ام اين شعر جديدم را می نويسم .
شايد دوستمان علی بداند اين شعر برای که سروده شده است.
دستانت
برای آن که اکنون دستانش را نیز دوست می دارم
دستانت مرا جذب نکرد .
لبخند و نگاهت ، شاید
اما دستانت نه
که نه عشقی عرضه کرد و نه قلبی ستاند .
اجزاء ظریف صورتت همه نوربارانند
جز دست درشتت
که مرا جذب نکرد .
اگر چه کریه نیست .
فروردين ۸۲
