شاعرانی که میکلاغند
پشت تریبون:
«ما آن کمالِ حالِ تو را خال بودهایم»
دوستان بال میزنند
نوچهها بال بال
«مدلولِ لامجالِ تو را دال بودهایم»
گنجشکها
خنده نوکِ نکشان گیر میکند
«حالی مخند شاعر قنداقپوش ِمن»
بلندگو
لندگو
قارقارشان
قارشان
را تکرار
رار
میکند
«هرچند لال بودهایم، که با حال بودهایم»
