1)
ما خودمان را بسته بودیم سر چوب:
شما خوشتان می‌آید؟

2)
خوشت آمده بود
از سر چوب آویزان شده بودی
              ما می‌آمدیم و نمی‌رسیدیم

3)
من می‌چرخیدم و نان در می‌آوردم
دستت چوب و هویج بود
عرق می‌ریختی
و آخر این شعر یادت نمی‌آمد:
«آسیاب‌های سنگی برای چه
                      به آسمان نرفتند؟»