گرگ و میش
      که جفت‌گیری‌شان تمام شود
ما می‌مانیم و
صدای پای تو
که معلوم نیست تویی
یا سایه‌ی شوهرت

بوی باد می‌پیچد و
                  صدای خاک
روشنی می‌ماند و
                 ور رفتنش با تن تاریکی
که روی تخت خوابیده
                   به بره‌ی گرگ
                                شیر می‌دهد