کمان
چه کشیده شود بر ابروهای دختر
                                      چه نشود
سوز لهجه‌ی لری‌اش
اشک درخت‌ها را در می‌آورد
ناله‌ی باد را

نشد خانه بسازد
از قامت عموزاده
      تفنگ خالی‌اش برگشت و اسب تیرخورده

یارُم
یارُم
یارُم
گرگ کوهستانُم
پلنگ دشتُم...

کمانچه گریه‌اش می‌گیرد وُ
چشمه‌ی کوهستان از خواندن می‌ماند