دلش می‌خواهد ببارد باران
              به خودش اگر باشد
نفرین تشنه‌ای گیر کرده انگار
                                در گلوی رعد
که خودش را می‌گیرد و بغض‌اش را می‌خورد
دختری که خیال می‌کرد
                        دوستش دارم
در شب هجرت من از خواب‌هایش
                       به مدینة‌ الحرام تخت تو

دلش می‌خواهد که بخوابد
قطار شترهای خسته و
             صدای سکوت ابرها اگر بگذارد