برای دختر شاه پریان که تنها زیبا بود        

                                                      و دلش شاعر می خواست:

                           رُمانس     

مترسک در کشتزار بی کشت نهاده

                                           ما را فریفتی .

غازهای وحشی، تنها بازآمدگانند

از کوچ جوجه ارک ها به چشمان تو .

در مشت های کوچکت تقاضای خورشید داشتی

                                              مپرس چرا نیامدم .  

گام های رام تو ما را وحشی

گام های وحشی تو ما را  رام کرد.

مترسک در کشتزار بی کشت نهاده

                                           ما را فریفتی .

ستاره و ماه هم نمی خواستی

                          فانوس را مپرس چرا نیامدی

                                   ما را فریفتی و رفتی …