وبلاگ ارتدوکسی

پانچوویلا^۱ ، با هر دو دست به نرده ی بالکن تکیه داده،به درختان رو به رویش زل زده بود . تقریبأ به آخرای مقاله ی روزنامه رسیده بودم که به اتاق برگشت . تفشو قورت داد . یه سیگار از رو میز برداشت و روشن کرد . نشست و با دست چپش شروع به خاروندن ریش هاش کرد . منتظر بود تا چیزی ازش بپرسم تا گلایه هاش رو آغاز کنه . اما من ، دوباره سرم رو تو روزنامه کردم تا مقاله اش رو تموم کنم  . پس خودش شروع کرد :« روزگار غریبی شده . رفقای جوونمون ، همه تو زرد از آب دراومدن . همه شون ارتدوکس ِدروغین بودند : ارتدوکس نما . ارتدوکسی که موبایل تو جیبش باشه از بورژوا هم فحش تره .»

مکثی کرد . دو سه تا پک ِعمیق به سیگارش زد و ادامه داد :« همه عوض شدن . ژنرال ها که هیچ ، چریک ها هم از دخترای مو طلایی مهاجرای اروپایی، زن می گیرن . سرهنگ آئورلیانو^۲ با فاحشه ها و زنای شوهردار می خوابه و ... »

گفتم :« حتمأ رمدیوس خوشگله^۳ هم دیگه خوشگل نیست . لابد تو ابروهاش دست برده و زیبایی طبیعی اش رو از دست داده و دیگه هیچ بادی با خود نمی بردش .»

گفت:«آره ! آره !» و مشتاقانه به من خیره شد تا ادامه بدم . من هم با لحنی که بفهمه دارم از شعرام می خونم گفتم :«روزگاری ، شراب و زایش مقدس بودند ./ اما اکنون ، شراب را به هر خاکی می ریزند /و دختران در هر بستری می زایند .»

فریاد زد :«نه!نه!حرف من این نیست » و غرغرکنان گفت :«باید وبلاگ ارتدوکسی ام  رو راه بندازم . اون موقع همه چی معلوم می شه . آره ، همین فردا می رم خونه، راش میندازم .»

۱) از دوستان ِ ارتدوکس که به من هایدگری ِمبتذل می گوید.

۲ )و ۳) از شخصیت های رمان «صد سال تنهایی»